شمارهٔ ۴۱۹ - طلب قبا از مخدوم کند

شهاب دولت و دین ای کسی که هست مدام
نیاز راز تو عید و سؤال را روزه ۱

ستاره را ز رواء تو کیک دریاچه
زمانه را ز سخای تو ریگ در موزه ۲

ز سرخ‌رویی توفیق تست نزد خرد
سپید کار و سیه کاسه چرخ پیروزه ۳

ز آب‌روی سخای تو روزکی چندست
که آز را بنبشته است آب در کوزه ۴

ز تست پستهٔ سربستهٔ سپهر حرون
سبک اجابت و نازک‌شکن چو چلقوزه ۵

بدان که موسم آنست مثل و جنس مرا
که روز چند برآرند رنگ بربوزه ۶

عجب مدار که اندیشه‌مندیی دارم
به تازه کردن این کهنه‌های نادوزه ۷

زداه ریزه‌ام آکنده خانه‌ایست چو گور
همه دو دست به هم برنهاده چون کوزه ۸

اگر کرامت و دلسوزیی کنی چه عجب
که باد عالمت از دوستان دلسوزه ۹