خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از عظمت و قدرت یک شخصیت (احتمالاً حاکم یا فردی با مقام بالا) تمجید می‌کند و او را با عناصر طبیعی مانند آسمان، آفتاب، و آسیاب مقایسه می‌نماید. همچنین، شاعر به بخشندگی و سخاوت این شخصیت اشاره می‌کند و از تأثیرات مثبت او بر زندگی دیگران سخن می‌گوید. در انتها، شاعر به بی‌فایده بودن برخی حرف‌ها اشاره می‌کند و از مخاطب می‌خواهد که به جای پرداختن به امور بی‌اهمیت، به دنبال پیشرفت و رهایی از انتظار باشد.

رده سنی: 16+ این متن به دلیل استفاده از زبان ادبی پیچیده، استعاره‌های عمیق و مفاهیم فلسفی، برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب است. درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و توانایی تحلیل مفاهیم انتزاعی دارد.

ای ز قدر تو آسمان در گو
آفتاب از تو در خجالت ضو

قدر و رای تو از ورای سپهر
آفتابی و آسمانی نو

دل و دست تو گاه فیض و سخا
برده از ابر و آفتاب گرو

بنده را صاحب استری دادست
استری ماه نعل و گردون دو

خلقت آسیاء کی دارد
صفت آسیای او بشنو

سنگ زیرین او همیشه روان
گو در او آب و باد هیچ مرو

ناو او از درون و او معکوس
دلو او از برون و او در گو

آسیابی چنین و باری نه
بی‌شبانروز آسیابان رو

انوری این همه مزیح ز چیست
چند ازین ترهات شو هاشو

خود به یک ره بگو که بی‌کارست
آس دندانش ز آس کردن جو

تا ترا جود صدر دولت و دین
برهاند ز انتظار درو

او تواند که کشت همت او
هیچ بی‌ارتفاع نیست برو

«انوری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir