خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر بیان میکند که مدیحهسرایی او از عماد نه به دلیل بیعیب بودن عماد، بلکه به دلیل ناتوانی در هجو اوست. او اشاره میکند که حتی اگر هجو را هجو نکند، باز هم از مدح عماد دست برنمیدارد.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و ادبی است که درک آن نیاز به شناخت ادبیات کلاسیک و ظرافتهای زبانی دارد. همچنین، موضوع مدح و هجو ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شمارهٔ ۴۸۱ - ایضا در هجا
گمان مبر که ز بیعیبی عمادست آن
که هجو او نکنم یا ز عجز و کم سخنی ۱
مدیح گفت هجا کرده من بسم به عماد
برای من که هجا را بود هجا نکنی ۲
که هجو او نکنم یا ز عجز و کم سخنی ۱
مدیح گفت هجا کرده من بسم به عماد
برای من که هجا را بود هجا نکنی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸۰ - هر آنگه که چون من نیایم نخوانی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۸۲ - در شکایت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
