شمارهٔ ۴۸۵ - صاحب به حکیم اسبی وعده کرد در تقاضای آن این قطعه را گفته

زهی نفاذ تو در سر کارهای ممالک
گرفته نسبت اسرار حکمهای الهی ۱

مقال رفعت قدر تو پیش رفعت گردون
حدیث پایهٔ ما هست پیش پستی ماهی ۲

چو وقفنامهٔ دولت قضا به نام تو بنوشت
چهار عنصر و نه چرخ برزدند گواهی ۳

تویی که مسرع امرت ندید وهن توقف
تویی که عرصهٔ جاهت ندید ننگ تباهی ۴

ز رشک رای منیر تو هیچ روز نباشد
که صبح جامه ندرد بر آسمان ز پگاهی ۵

اگر به رنج نداری که هیچ رنج مبادت
ز حسب واقعه بنویس چند بیت کماهی ۶

به یاد تست همانا حدیث بخشش اسبی
که کهرباش چو بیند کند عزیمت کاهی ۷

برون نمی‌شود از گوشم آن حدیث و تو دانی
حدیث اسب نیاید برون ز گوش سپاهی ۸

و گربها بود آنرا بها پدید نباشد
پیادگی و فراغت به از عقیله و شاهی ۹

به عون تست پناهم که از عنایت گردون
چنانت باد که هرگز به هیچ‌کس نپناهی ۱۰

مرا ز صورت حالی که هست قصه غصه
روا بود که بگویم به ناخوشی و تباهی ۱۱

بدان خدای که اندر زمانه روز و شب آرد
اگرچه روز تمنی شبی بود به سیاهی ۱۲

مرا ز حادثه حالیست آنچنانکه نخواهم
توانی ار به عنایت چنان کنی که بخواهی ۱۳

به بذل کوش که از مال و جاه حاتم طی را
اثر نماند به جز بذلهای مالی و جاهی ۱۴

بقات باد که تا مهر آسمان گیه‌گون
به خاصیت بنماید ز شوره مهر گیاهی ۱۵