هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از تنهایی و ناامیدی خود میگوید و بیان میکند که در جهانی که به هنرهای او ارزشی نمیدهد، احساس میکند خورشید فراغت و آرامش او در حال خاموشی است. او به دنبال کسی است که دستش را بگیرد و از او حمایت کند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، حس تنهایی و ناامیدی بیانشده نیاز به درک و بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۱۳۲ - در عرصهٔ ملکی که کمی نپذیرد
در عرصهٔ ملکی که کمی نپذیرد
با چند هنر کز چو منی نگزیرد ۱
خورشید فراغتم فرو میمیرد
بوطالب نعمه کو که دستم گیرد ۲
با چند هنر کز چو منی نگزیرد ۱
خورشید فراغتم فرو میمیرد
بوطالب نعمه کو که دستم گیرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۱ - سی سال درخت بخت من بار آورد
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۳ - روی تو که شمع لاله زو درگیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
