هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از معشوق خود که مانند ماه زیبا و جانفزا است، گلایه میکند که چرا رخ نمینماید و حاضر نمیشود. او معشوق را بهعنوان جان و ماه خود خطاب میکند و از غیبت او اظهار ناراحتی مینماید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ عاطفی و شناختی دارد. این نوع محتوا معمولاً برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
رباعی ۲۳۰ - ای ماه تمام برنیایی آخر
ای ماه تمام برنیایی آخر
جانی که همی رخ ننمایی آخر ۱
چون جان به لطافت و چو ماهی به جمال
جان من و ماه من کجایی آخر ۲
جانی که همی رخ ننمایی آخر ۱
چون جان به لطافت و چو ماهی به جمال
جان من و ماه من کجایی آخر ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۲۹ - ما با این همه غم با که گساریم آخر
گوهر بعدی:رباعی ۲۳۱ - دی گر بفزود عز دین عدل عمر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
