هوش مصنوعی:
شاعر از عشق طولانی و رنجهای شبانهاش میگوید، از مه و پروین (ستارگان) شکایت میکند و مانند کبوتری از دام رها شده، از معشوق دور میشود به گونهای که احتمال بازگشت ندارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب مخاطبانی است که با مفاهیم عشق و جدایی آشنایی دارند.
رباعی ۲۴۲ - آن شد که من از عشق تو شبهای دراز
آن شد که من از عشق تو شبهای دراز
با مه گله کردمی و با پروین راز ۱
جستم ز تو چون کبوتر از چنگل باز
رفتم نه چنان که دیگرم بینی باز ۲
با مه گله کردمی و با پروین راز ۱
جستم ز تو چون کبوتر از چنگل باز
رفتم نه چنان که دیگرم بینی باز ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۴۱ - ای دست تو در جفا چو زلف تو دراز
گوهر بعدی:رباعی ۲۴۳ - زان شب که به روز بردهام با تو به ناز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
