هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که مدتی از معشوق خبری نپرسید، اما اکنون که تکبرش کاهش یافته، خودش بیشتر به کرشمه و ناز میپردازد. شاعر در حالی که زاری میکند، به شفیعان (وساطتکنندگان) متوسل میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین درک ظرافتهای شعر کلاسیک فارسی معمولاً به بلوغ فکری و ادبی بیشتری نیاز دارد.
رباعی ۲۶۰ - گفتم که گهی چند نپرسم خبرش
گفتم که گهی چند نپرسم خبرش
تا بوک برون شد تکبر ز سرش ۱
خود هست کرشمه هر زمان بیشترش
اکنون من و زاری و شفیعان درش ۲
تا بوک برون شد تکبر ز سرش ۱
خود هست کرشمه هر زمان بیشترش
اکنون من و زاری و شفیعان درش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۵۹ - ای ماه رکاب خسرو گردون رخش
گوهر بعدی:رباعی ۲۶۱ - هر تیر جفا که داری اندر ترکش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
