هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از دو نوع رنج سخن میگوید: رنج دوری (هجر) و رنج از دست دادن وصال. او خود را به پروانهای تشبیه میکند که در هر دو حالت میسوزد، چه در دوری و چه در وصال.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین استفاده از استعارههایی مانند 'سوختن' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۲۷۸ - در هجر همی بسوزم از شرم خیال
در هجر همی بسوزم از شرم خیال
در وصل همی بسوزم از بیم زوال ۱
پروانهٔ شمع را همین باشد حال
در هجر نسوزد و بسوزد ز وصال ۲
در وصل همی بسوزم از بیم زوال ۱
پروانهٔ شمع را همین باشد حال
در هجر نسوزد و بسوزد ز وصال ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۶۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۷۷ - زین عمر به تعجیل دوان سوی زوال
گوهر بعدی:رباعی ۲۷۹ - منزل دوردست و روز بیگاه ای دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
