هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از طلوع مداوم خورشید در مشرق سخن میگوید و از خداوند کریم میخواهد که ماه نو را در هر ماه کامل بیفکند. این متن نمادین، زیباییهای طبیعت و قدرت الهی را توصیف میکند.
رده سنی:
12+
این شعر دارای مفاهیم نمادین و ادبی است که ممکن است برای کودکان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات شاعرانه و مذهبی، درک آن را برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر میکند.
رباعی ۲۹۰ - از مشرق دست گوهر آل نظام
از مشرق دست گوهر آل نظام
ده ماه تمام را طلوعست مدام ۱
اینک بنگر که آن خداوند کرام
بفکند مه نوی ز هر ماه تمام ۲
ده ماه تمام را طلوعست مدام ۱
اینک بنگر که آن خداوند کرام
بفکند مه نوی ز هر ماه تمام ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۸۹ - رفتم چو نبود بیش از این جای مقام
گوهر بعدی:رباعی ۲۹۱ - دل فرق نمیکند همی دانه ز دام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
