هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات بیان میکند که با فکر کردن به دهان و میان معشوق، دل و تن خود را مییابد، اما از سر تا جانش به یاد معشوق است و تنها به خاک آستان او میاندیشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک عمیقتر آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، زبان شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
رباعی ۳۱۳ - بینم دل خویش گر دهانت اندیشم
بینم دل خویش گر دهانت اندیشم
یابم تن خویش گر میانت اندیشم ۱
یادم ناید ز سر به جان و سر تو
الا که ز خاک آستانت اندیشم ۲
یابم تن خویش گر میانت اندیشم ۱
یادم ناید ز سر به جان و سر تو
الا که ز خاک آستانت اندیشم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۱۲ - من بنده که کمتر سگ کویت باشم
گوهر بعدی:رباعی ۳۱۴ - خوار و خجلم خوار و خجل باد دلم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
