هوش مصنوعی:
شاعر از درد فراق و جدایی میگوید و با تشبیه خود به شمعی که بیتو میسوزد، غم و اندوه خود را بیان میکند. او از روزی میپرسد که اشکهایش به کجا میروند و گرمای وجودش بدون تو کجاست.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و غمانگیز است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۳۶۰ - گفتی چه شود کار فراقت یکسو
گفتی چه شود کار فراقت یکسو
چون اشک چو شمع گرم باشم بیتو ۱
آن روز ز روبهای اشکت به کجا
وان گرم سریهای چو اشکت پس کو ۲
چون اشک چو شمع گرم باشم بیتو ۱
آن روز ز روبهای اشکت به کجا
وان گرم سریهای چو اشکت پس کو ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۵۹ - شاهان ممالک تو مودود و معین
گوهر بعدی:رباعی ۳۶۱ - آن ماه که ماه نو سزد یارهٔ او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
