هوش مصنوعی: شاعر از معشوق خود می‌پرسد که چرا موهایش آشفته است و چرا لبخند نمی‌زند. سپس از پدر معشوق می‌خواهد که بپرسد چرا صورت پسرش زخمی است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و اشارات به زخم و درد است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

رباعی ۱۴ - جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟

جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟
وان حقهٔ لعل خالی از خنده چراست؟ ۱

روی تو بکندند، نگوید پدرت
در خانه، که: روی پسرم کنده چراست؟ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۳ - کی دست رسد بدان بلندی که تراست؟
گوهر بعدی:رباعی ۱۵ - یارب، تو بدین قوت سهلی که مراست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.