هوش مصنوعی:
شاعر از معشوق خود میپرسد که چرا موهایش آشفته است و چرا لبخند نمیزند. سپس از پدر معشوق میخواهد که بپرسد چرا صورت پسرش زخمی است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و اشارات به زخم و درد است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۱۴ - جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟
جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟
وان حقهٔ لعل خالی از خنده چراست؟ ۱
روی تو بکندند، نگوید پدرت
در خانه، که: روی پسرم کنده چراست؟ ۲
وان حقهٔ لعل خالی از خنده چراست؟ ۱
روی تو بکندند، نگوید پدرت
در خانه، که: روی پسرم کنده چراست؟ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳ - کی دست رسد بدان بلندی که تراست؟
گوهر بعدی:رباعی ۱۵ - یارب، تو بدین قوت سهلی که مراست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.