هوش مصنوعی:
شاعر از خاکی که تبدیل به خواری شده و دل جای غم شده است، ابراز تأسف میکند. او به دلبستگیهای خود اشاره میکند و امیدوار است که این دلبستگیها مانند کمر باریک نشود و از بین نرود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی و غمگین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۱۲ - تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریش
تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریش
دل جای تو شد به غم چرا میداریش؟ ۱
دلبستگییی که با میانت دارم
تا چون کمرت میان تهی نشماریش ۲
دل جای تو شد به غم چرا میداریش؟ ۱
دلبستگییی که با میانت دارم
تا چون کمرت میان تهی نشماریش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۱ - زلفی، که به ناز و درد سر داشتهایش
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۳ - چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
