هوش مصنوعی:
شاعر از آب روان میگوید که ابتدا صاف و آرام بود و دست نوازشگر او را میبوسید، اما اکنون که نشانههای سرکشی و کجروی در آن دیده، آن را رها کرده تا بر سنگها بکوبد.
رده سنی:
14+
متن دارای مفاهیم تمثیلی و انتزاعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'بوسیدن دست' و 'کجروی' برای مخاطبان کمسنوسال ناملموس است.
رباعی ۱۱۷ - کرد از دل صافی برت این آب درنگ
کرد از دل صافی برت این آب درنگ
تا دست تو بوسد چو بدو یازی چنگ ۱
اکنون که نشان کژروی دیدی ازو
بگذاشتهای که میزند بر سر سنگ ۲
تا دست تو بوسد چو بدو یازی چنگ ۱
اکنون که نشان کژروی دیدی ازو
بگذاشتهای که میزند بر سر سنگ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۶ - ای بدر فلک گرفته از رای تو رنگ
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۸ - من خاک درم، تو آفتابی، ای دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
