هوش مصنوعی: گفت‌وگوی شاعر با چشمانش که در آن از غم و جور و رازگویی شکایت می‌کند و چشم‌ها پاسخ می‌دهند "به چشم".
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عاطفی و غمگینانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به درک نسبی از استعاره و کنایه‌های شعری دارد.

رباعی ۱۳۲ - گفتم که: مکش مرا به غم، گفت: به چشم

گفتم که: مکش مرا به غم، گفت: به چشم
زین بیش مکن جور و ستم، گفت: به چشم ۱

گفتم که: مگوی راز من با چشمت
کو کرد مرا چنین دژم، گفت: به چشم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۳۱ - خواهم که لب باده پرستت بوسم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۳ - هر شب ز غمت به خون بگرید چشمم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.