هوش مصنوعی:
شاعر از معشوق میخواهد که او را به وصال خود برساند و با لب شیرینش از او پذیرایی کند. سپس میپرسد اگر معشوق پرده از رخسارش برندارد، چگونه انتظار دارد که عاشق نشود.
رده سنی:
15+
محتوا دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین درک زیباییشناسی شعر ممکن است برای کودکان دشوار باشد.
رباعی ۱۵۱ - ما را به سرای وصل خویش آری تو
ما را به سرای وصل خویش آری تو
بر ما ز لب لعل شکر باری تو ۱
پس پرده ز روی خویش برداری تو
عاشق نشویم، پس چه پنداری تو؟ ۲
بر ما ز لب لعل شکر باری تو ۱
پس پرده ز روی خویش برداری تو
عاشق نشویم، پس چه پنداری تو؟ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵۰ - دل کیست؟ که او طلب کند یاری تو
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۲ - ای گشتهٔ تن من چو خیالی بیتو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
