خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن دربارهٔ دل و جان انسان است که اگر قابل انوار الهی شود، از اسرار خداوند پر می‌شود. همچنین، از تنهایی و بی‌توجهی به تن خود هشدار می‌دهد و اشاره می‌کند که همه چیز در نمکزار خداوند قرار دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل فهم نباشد.
رباعی ۱ - آن دل که شد او قابل انوار خدا
آن دل که شد او قابل انوار خدا
پر باشد جان او ز اسرار خدا ۱
زنهار تن مرا چو شمع تنها مشمر
کو جمله به نمکزار خدا ۲
پر باشد جان او ز اسرار خدا ۱
زنهار تن مرا چو شمع تنها مشمر
کو جمله به نمکزار خدا ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:مستدرکات
گوهر بعدی:رباعی ۲ - آن شمع رخ تو لگنی نیست بیا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
