هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه به توصیف عشق و دلدادگی شاعر به معشوق میپردازد. شاعر از سایه و زلف معشوق به عنوان جایگاه و بند دل دیوانهاش یاد میکند و با تشبیه شمع و پروانه، عشق خود را برجسته میسازد.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و استعارههای شعری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با احساسات و زیباییهای ادبی آن ارتباط برقرار کنند.
رباعی ۱۳۵ - آن سایهٔ تو جایگه و خانهٔ ما است
آن سایهٔ تو جایگه و خانهٔ ما است
وان زلف تو بند دل دیوانهٔ ما است ۱
هر گوشه یکی شمع و دو سه پروانه است
اما نه چو شمع که پروانهٔ ما است ۲
وان زلف تو بند دل دیوانهٔ ما است ۱
هر گوشه یکی شمع و دو سه پروانه است
اما نه چو شمع که پروانهٔ ما است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۴ - آن روی ترش نیست چنینش فعل است
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۶ - آن شاه که خاک پای او تاج سر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
