هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر عاشقانه از عشق و فراق سخن میگوید و درد دوری از معشوق را با مرگ مقایسه میکند. رنگ پریدهی صورتش گواهی بر این عشق و رنج است و اشاره میکند که کار رخ (صورت) مانند زر (طلای ارزشمند) است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
رباعی ۱۳۶ - آن شاه که خاک پای او تاج سر است
آن شاه که خاک پای او تاج سر است
گفتم که فراق تو ز مرگم بتر است ۱
اینک رخ زرد من گوا گفت برو
رخ را چه گلست کار او همچو زر است ۲
گفتم که فراق تو ز مرگم بتر است ۱
اینک رخ زرد من گوا گفت برو
رخ را چه گلست کار او همچو زر است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۵ - آن سایهٔ تو جایگه و خانهٔ ما است
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۷ - آن شب که ترا به خواب بینم پیداست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
