رباعی ۲۵۹ - تا با تو ز هستی تو هستی باقیست

تا با تو ز هستی تو هستی باقیست
ایمن منشین که بت‌پرستی باقیست ۱

گیرم بت پندار شکستی آخر
آن بت که ز پندار برستی باقیست ۲