هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که بندهی معشوقی است که حتی بی او نیز خوشحال است و با غم او آرامش مییابد. دیگران از وفای معشوق سخن میگویند، اما او از جفاهای معشوق لذت میبرد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاشقانهای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک عمیقتر از رابطهی عاشقانه و پذیرش جفا نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۴۱۷ - من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است
من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است
جفت غم آن کسم که تنهاش خوش است ۱
گویند وفای او چه لذت دارد
ز آنم خبری نیست جفاهاش خوش است ۲
جفت غم آن کسم که تنهاش خوش است ۱
گویند وفای او چه لذت دارد
ز آنم خبری نیست جفاهاش خوش است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۱۶ - من آن توام کام منت باید جست
گوهر بعدی:رباعی ۴۱۸ - من زان جانم که جانها را جانست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
