رباعی ۴۶۴ - آنجا که بهر سخن دل ما گردد

آنجا که بهر سخن دل ما گردد
من می‌دانم که زود رسوا گردد ۱

چندان بکند یاد جمال خوش تو
کر هر نفسش نقش تو پیدا گردد ۲