رباعی ۶۱۷ - جامی که بگیرم میش انوار بود

جامی که بگیرم میش انوار بود
بینی که بگویم همه اسرار بود ۱

در هر طرفی که بنگرد دیدهٔ من
بی‌پرده مرا ضیاء دلدار بود ۲