هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از دوری از معشوق و ناامیدی از وصال او سخن میگوید. دلش میگوید که فراموش کردن عشق محال است، اما در عین حال با نگاهی تلخ و ناامید میخندد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی پیچیده مانند ناامیدی و تلخی در عشق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد.
رباعی ۶۳۹ - چون روز وصال یار ما نیست پدید
چون روز وصال یار ما نیست پدید
اندک اندک ز عشق باید ببرید ۱
میگفت دلم که این محالست محال
سر پیش فکنده زیر لب میخندید ۲
اندک اندک ز عشق باید ببرید ۱
میگفت دلم که این محالست محال
سر پیش فکنده زیر لب میخندید ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۳۸ - چون دیده برفت توتیای تو چه سود
گوهر بعدی:رباعی ۶۴۰ - چون زیر افکند در عراق آمیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
