هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از احساسات عمیق و درد درونی سخن میگوید. شاعر خود را به آتش تشبیه میکند که با درد میسوزد و هر آتشی که از درد برخیزد، نماد رنج و اشتیاق اوست.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاری است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی احساسی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا سنگین باشد.
رباعی ۶۴۰ - چون زیر افکند در عراق آمیزد
چون زیر افکند در عراق آمیزد
دل عقل کند رها ز تن بگریزد ۱
من آتشم و چو درد می برخیزم
هر آتش را که درد میبرخیزد ۲
دل عقل کند رها ز تن بگریزد ۱
من آتشم و چو درد می برخیزم
هر آتش را که درد میبرخیزد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۳۹ - چون روز وصال یار ما نیست پدید
گوهر بعدی:رباعی ۶۴۱ - چون شاهد پوشیده خرامان گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
