رباعی ۶۹۸ - دل را بدهم پند که عمدا نرود

دل را بدهم پند که عمدا نرود
پیش بت شنگ من از آنجا نرود ۱

لب می‌گزد آن بت که کجا افتادی
او کیست که باشد که رود یا نرود ۲