رباعی ۹۲۹ - آن تاب که من دانم و تو ای دل سوز

آن تاب که من دانم و تو ای دل سوز
ای دوست شب و روز ز دل می‌افروز ۱

نی نی که غلط گفتم ای عشق آموز
عشق تو و سودای تو آنگه شب و روز ۲