هوش مصنوعی:
شاعر از غم و ناخوشی خود میگوید و از معشوق طلب آتش (احتمالاً برای سوزاندن غم) و مفرش (محل آرامش) میکند. همچنین از معشوق زمان خوشی و شادی طلب میکند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و غمانگیز در شعر وجود دارد که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین استفاده از استعارههایی مانند «آتش» و «مفرش» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۱۳۲ - از سوز غم تو آتش میطلبم
از سوز غم تو آتش میطلبم
وز خاک در تو مفرشی میطلبم ۱
از ناخوشی خویش به جان آمدهام
از حضرت تو وقت خوشی میطلبم ۲
وز خاک در تو مفرشی میطلبم ۱
از ناخوشی خویش به جان آمدهام
از حضرت تو وقت خوشی میطلبم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۳۱ - از روی تو من همیشه گلشن بودم
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۳۳ - از شور و جنون رشک جنان را بزدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
