رباعی ۱۱۹۵ - تا زلف تو را به جان و دل بنده شدیم

تا زلف تو را به جان و دل بنده شدیم
چون زلف بس جمع و پراکنده شدیم ۱

ارواح تو را سجده‌کنان میگویند
چون پیش تو مردیم همه زنده شدیم ۲