هوش مصنوعی:
شاعر از گذاشتن تاج و خدمت به معشوق میگوید، از گریههای خود و خندههای هجران یاد میکند و اکنون زمان آن را میبیند که معشوق بگرید و او بخندد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲۰۸ - چون تاج منی ز فرق خود افکندیم
چون تاج منی ز فرق خود افکندیم
اینک کمر خدمت تو بربندیم ۱
بسیار گریستیم و هجران خندید
وقت است که او بگرید و ما خندیم ۲
اینک کمر خدمت تو بربندیم ۱
بسیار گریستیم و هجران خندید
وقت است که او بگرید و ما خندیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۰۷ - چندانکه به کار خود فرو میبینم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۰۹ - چون مار ز افسون کسی میپیچم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
