هوش مصنوعی:
شاعر در این متن احساسات خود را بیان میکند که ابتدا از عشق و شادی سخن میگوید، اما سپس به اضطراب و آشفتگی میرسد و در نهایت خود را مانند ابری تهی و خاموش میبیند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و پیچیده است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
رباعی ۱۲۵۴ - شادی کردم چو آن گهر شد جفتم
شادی کردم چو آن گهر شد جفتم
چون موج ز باد بود خود آشفتم ۱
آشفته چو رعد سر دریا گفتم
چون ابر تهی بر لب دریا خفتم ۲
چون موج ز باد بود خود آشفتم ۱
آشفته چو رعد سر دریا گفتم
چون ابر تهی بر لب دریا خفتم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۵۳ - شادم که ز شادی جهان آزادم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۵۵ - شاعر نیم و ز شاعری نان نخورم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
