هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که از شاعری نان نمیخورد و از فضل و هنر خود فخر نمیفروشد. او فضل و هنر خود را به اندازهی یک قدح میداند و حتی آن را نیز ممکن است از دست معشوق خود نخورد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
رباعی ۱۲۵۵ - شاعر نیم و ز شاعری نان نخورم
شاعر نیم و ز شاعری نان نخورم
وز فضل نلافم و غم آن نخورم ۱
فضل و هنرم یکی قدح میباشد
وان نیز مگر ز دست جانان نخورم ۲
وز فضل نلافم و غم آن نخورم ۱
فضل و هنرم یکی قدح میباشد
وان نیز مگر ز دست جانان نخورم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۵۴ - شادی کردم چو آن گهر شد جفتم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۵۶ - شب رفت و هنوز ما به خمار خودیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
