هوش مصنوعی:
شاعر از ترس خود از چشم بد و زوال عشق سخن میگوید و حتی از سایهٔ خود نیز میترسد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی پیچیده و ترسهای وجودی است که درک آنها برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد.
رباعی ۱۲۸۳ - کردیم قبول و من زرد میترسم
کردیم قبول و من زرد میترسم
در خدمت تو ز چشم بد میترسم ۱
از بیم زوال آفتاب عشقت
حقا که من از سایهٔ خود میترسم ۲
در خدمت تو ز چشم بد میترسم ۱
از بیم زوال آفتاب عشقت
حقا که من از سایهٔ خود میترسم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۸۲ - گر دل طلبم در خم مویت بینم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۸۴ - گر رنج دهد بجای بختش گیرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.