هوش مصنوعی:
شاعر ابتدا از درد فراق و جفای روزگار شکایت میکند، اما سپس متوجه میشود که خودش با خیال معشوق همراه شده و در این راه سکوت اختیار کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
رباعی ۱۳۳۵ - من دوش فراق را جفا میگفتم
من دوش فراق را جفا میگفتم
با دهر فراق پیش میآشفتم ۱
خود را دیدم که با خیالت جفتم
با جفت خیال تو برفتم خفتم ۲
با دهر فراق پیش میآشفتم ۱
خود را دیدم که با خیالت جفتم
با جفت خیال تو برفتم خفتم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۳۴ - من درد ترا ز دست آسان ندهم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۳۶ - من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم
نظرها و حاشیه ها
ناشناس
۱۴۰۰/۱۰/۶ ۰۸:۱۴
اين رباعي زيبا مرا به ياد پروژه بزرگ متاورس مارك زاكربرگ مي اندازد و اينكه فن آوري توانسته است تا روياي جفانگفتن به فراق را به واقعيت تبديل كند.
