هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که زخم عشق را با هیچ مرهمی درمان نمیکند و حتی یک موی معشوق را به تمام جهان نمیدهد. او حاضر است جانش را فدا کند اما راز دلش را فاش نمیکند و بر حرف خود پایدار میماند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد.
رباعی ۱۳۳۶ - من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم
من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم
یکی موی تو را به هر دو عالم ندهم ۱
گفتم جان را بیار محرم ندهم
از گفتهٔ خود بیش دهم کم ندهم ۲
یکی موی تو را به هر دو عالم ندهم ۱
گفتم جان را بیار محرم ندهم
از گفتهٔ خود بیش دهم کم ندهم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۲۳۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۳۵ - من دوش فراق را جفا میگفتم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۳۷ - من سر بنهم در رهت ای کان کرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.