هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از فراق و دوری یار مینالد و بیان میکند که با رفتن او، آتش بختش به آسمان رفته و آب حیاتش به رود جیحون. او با یار خود سخن گفته و از بیدلی خود شکایت کرده، اما اکنون که یارش رفته، خود را کاملاً بیدل میبیند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۱۶۸۹ - ای آتش بخت سوی گردون رفتی
ای آتش بخت سوی گردون رفتی
وی آب حیات سوی جیحون رفتی ۱
با تو گفتم که بیدلم من بیدل
بیدل اکنون شدم که بیرون رفتی ۲
وی آب حیات سوی جیحون رفتی ۱
با تو گفتم که بیدلم من بیدل
بیدل اکنون شدم که بیرون رفتی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۸۸ - اندر سرم ار عقل و تمیز است توئی
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۹۰ - ای آنکه به کوی یار ما افتادی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
