هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها ابراز پشیمانی میکند از اینکه در طول زندگی خود غافل بوده و حقیقت وجودی خود را نشناخته است. او آرزو میکند که اگر این غفلت نبود، با بینشی عمیقتر به خود و زندگیاش مینگریست.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق فلسفی و وجودی در این شعر، درک آن را برای کودکان دشوار میسازد. نوجوانان و بزرگسالان بهویژه آنهایی که با ادبیات کلاسیک فارسی آشنا هستند، بهتر میتوانند این مضامین را درک کنند.
رباعی ۱۷۵۰ - ای کاش که من بدانمی کیستمی
ای کاش که من بدانمی کیستمی
در دایرهٔ حیات با چیستمی ۱
گر پنبهٔ غفلتم نبودی در گوش
بر خود به هزار دیده بگریستمی ۲
در دایرهٔ حیات با چیستمی ۱
گر پنبهٔ غفلتم نبودی در گوش
بر خود به هزار دیده بگریستمی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۴۹ - ای قاصد جان من به جان میارزی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۵۱ - ای گل تو ز لطف گلستان میخندی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
