هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر به مخاطب خود (که احتمالاً معشوق یا خداوند است) میگوید که او جان و روشنبخش زندگیاش شده است. شاعر از تأثیر عمیق این وجود در قلب و ذهن خود سخن میگوید، گویی که این وجود در دلش ترانه میسراید و در سرش مانند باده به رقص درآمده است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههایی مانند 'باده' ممکن است برای مخاطبان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و اصطلاحات عرفانی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
رباعی ۱۷۷۰ - ای آنکه تو جان بنده را جان شدهای
ای آنکه تو جان بنده را جان شدهای
در ظلمت کفر شمع ایمان شدهای ۱
اندر دل من ترانهگویان شدهای
واندر سر من چو باده رقصان شدهای ۲
در ظلمت کفر شمع ایمان شدهای ۱
اندر دل من ترانهگویان شدهای
واندر سر من چو باده رقصان شدهای ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۶۹ - ای آنکه تو بر فلک وطن داشتهای
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۷۱ - ای آنکه حریف بازی ما بدهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
