هوش مصنوعی:
شاعر در این متن با دل خود گفتوگویی دارد. ابتدا به دل خود میگوید که به دلیل نادانی از خدمت محروم شدهای. دل در پاسخ میگوید که سخنش غلط است و خودش همواره در خدمت بوده، در حالی که شاعر سرگردان است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق از گفتوگوی درونی و مفاهیم انتزاعی مانند خدمت و سرگردانی نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۷۸۰ - با دل گفتم که ای دل از نادانی
با دل گفتم که ای دل از نادانی
محروم ز خدمت شدهای میدانی ۱
دل گفت مرا سخن غلط میرانی
من لازم خدمتم تو سرگردانی ۲
محروم ز خدمت شدهای میدانی ۱
دل گفت مرا سخن غلط میرانی
من لازم خدمتم تو سرگردانی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۷۹ - با خندهٔ بر بسته چرا خرسندی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۸۱ - بازآی که تا به خود نیازم بینی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
