هوش مصنوعی:
شاعر از عشق و اشتیاق خود میگوید و التماس به ساقی دارد. وقتی ساقی جاه و جمال خود را نشان میدهد، شاعر از خود بی خود شده و تنها ساقی باقی میماند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و مفاهیم عرفانی دارد.
رباعی ۱۸۷۷ - دوش از سر عاشقی و از مشتاقی
دوش از سر عاشقی و از مشتاقی
میکردم التماس می از ساقی ۱
چون جاه و جمال خویش بنمود به من
من نیست شدم بماند ساقی ساقی ۲
میکردم التماس می از ساقی ۱
چون جاه و جمال خویش بنمود به من
من نیست شدم بماند ساقی ساقی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۷۶ - دوش آمد آن خیال تو رهگذری
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۷۸ - دوشینه مرا گذاشتی خوش خفتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
