رباعی ۱۹۴۱ - گفتی که تو دیوانه و مجنون خوئی

گفتی که تو دیوانه و مجنون خوئی
دیوانه توئی که عقل از من جوئی ۱

گفتی که چه بی‌شرم و چه آهن روئی
آئینه کند همیشه آهن روئی ۲