هوش مصنوعی:
شاعر از حضور ماه (معشوق) در کنار خود میگوید و از غیرت و حسادت خود سخن میراند. او از ماه میپرسد که چگونه میتواند در کنار او بنشیند، در حالی که ماه همهجا را دیده و شناختهشده است.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و غیرت است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای سنین پایین پیچیده باشد.
رباعی ۱۹۶۷ - مه دوش به بالین تو آمد به سرای
مه دوش به بالین تو آمد به سرای
گفتم که ز غیرتش بکوبم سر و پای ۱
مه کیست که او با تو نشیند یک جای
شب گرد جهان دیده و انگشت نمای ۲
گفتم که ز غیرتش بکوبم سر و پای ۱
مه کیست که او با تو نشیند یک جای
شب گرد جهان دیده و انگشت نمای ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۶۶ - من من نیم و اگر دمی من منمی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۶۸ - مهمان دو دیده شد خیالت گذری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
