هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از هویت و وجود خود سخن میگوید و بیان میکند که اگر آن «من» واقعی که دل از او بریده است را مییافت، مانند درختی خود را از زمین برمیکند. این متن احساسی از جستجوی هویت و رنج ناشی از جدایی را منتقل میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۹۶۶ - من من نیم و اگر دمی من منمی
من من نیم و اگر دمی من منمی
این عالم چو ذره بر هم زنمی ۱
گر آن منمی که دل ز من برکنده است
خود را چو درخت از زمین برکنمی ۲
این عالم چو ذره بر هم زنمی ۱
گر آن منمی که دل ز من برکنده است
خود را چو درخت از زمین برکنمی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۶۵ - من ذره بدم ز کوه بیشم کردی
گوهر بعدی:رباعی ۱۹۶۷ - مه دوش به بالین تو آمد به سرای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
