هوش مصنوعی:
شاعر احساس غربت و بیپناهی را بیان میکند و خود را با مهمان ناخوانده در خانه دیگران مقایسه میکند.
رده سنی:
15+
محتوا دارای مفاهیم عمیق احساسی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد.
تکبیت ۱۱۶۴ - شوم به خانه مردم، نخوانده چون مهمان؟
شوم به خانه مردم، نخوانده چون مهمان؟
که من به خانهٔ خود چون نخواندهمهمانم ۱
که من به خانهٔ خود چون نخواندهمهمانم ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۳۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۱۱۶۳ - نه ذوق بودن و نه روی بازگردیدن
گوهر بعدی:تکبیت ۱۱۶۵ - به عشق پاک کردم صرف عمر خود، ندانستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.