هوش مصنوعی:
شاعر از گذر سریع عمر و بیتوجهی خود به آن میگوید و اشاره میکند که صدای آب، به جای بیدار کردن او، خوابش را سنگینتر کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و احساسی درباره گذر زمان و غفلت از زندگی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
تکبیت ۱۳۴۶ - از شتاب عمر گفتم غفلت من کم شود
از شتاب عمر گفتم غفلت من کم شود
زین صدای آب، سنگینتر شد آخر خواب من ۱
زین صدای آب، سنگینتر شد آخر خواب من ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۴۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تکبیت ۱۳۴۵ - میرود فیض صبوح از دست، تا دم میزنی
گوهر بعدی:تکبیت ۱۳۴۷ - صبح بیداری شود گفتم مرا موی سفید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
