هوش مصنوعی: شاعر از گریه‌ای سخن می‌گوید که گلوگیر شده و آسمان را پست‌تر از آب و دانه‌اش می‌داند.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عاطفی و انتزاعی است که درک آن برای کودکان دشوار است و ممکن است برای نوجوانان و بزرگسالان جذاب‌تر باشد.

تک‌بیت ۱۳۷۱ - ز گریه‌ای که مرا در گلو گره گردد

ز گریه‌ای که مرا در گلو گره گردد
سپهر سفله کند کم ز آب و دانهٔ من ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:تک‌بیت ۱۳۷۰ - عاقبت پیر خرابات ز بی‌پروایی
گوهر بعدی:تک‌بیت ۱۳۷۲ - من و سیری ز عقیق لب خوبان، هیهات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.