شماره ۸ - کارم ز دور چرخ به سامان نمی‌رسد

کارم ز دور چرخ به سامان نمی‌رسد
خون شد دلم ز درد، به درمان نمی‌رسد ۱

با خاک ره ز روی مذلت برابرم
آب رخم همی‌رود و نان نمی‌رسد ۲

پی‌پاره‌ای نمی‌کنم از هیچ استخوان
تا صدهزار زخم به دندان نمی‌رسد ۳

سیرم ز جان خود به سر راستان ولی
بیچاره را چه چاره چو فرمان نمی‌رسد ۴

از آرزوست گشته گر انبار غم دلم
آوخ که آرزوی من ارزان نمی‌رسد ۵

یعقوب را دو دیده ز حسرت سپید گشت
وآوازه‌ای ز مصر به کنعان نمی‌رسد ۶

از حشمت اهل جهل به کیوان رسیده‌اند
جز آه اهل فضل به کیوان نمی‌رسد ۷

از دستبرد جور زمان اهل فضل را
این غصه بس که دست سوی جان نمی‌ رسد ۸

حافظ صبور باش که در راه عاشقی
هر کس که جان نداد به جانان نمی‌رسد ۹