هوش مصنوعی: این شعر حافظ بیانگر عشق و شوریدگی عاشقانه است که در آن شاعر از عشق به عنوان تنها دلیل راه خود یاد می‌کند و از رنج‌ها و اشک‌هایش در این مسیر سخن می‌گوید. او از بت‌پرستی و عشق زمینی نیز سخن می‌گوید و در نهایت از خواننده می‌خواهد که اگر معنایی درک می‌کند، آن را بیان کند وگرنه تنها به گفتارهای بی‌اساس بسنده نکند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به بت‌پرستی و عشق زمینی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۶ - رهروان را عشق بس باشد دلیل

رهروان را عشق بس باشد دلیل
آب چشم اندر رهش کردم سبیل ۱

موج اشک ما کی آرد در حساب
آن که کشتی راند بر خون قتیل ۲

بی می و مطرب به فردوسم مخوان
راحتی فی الراح لا فی السلسبیل ۳

اختیاری نیست بدنامی من
ضلنی فی العشق من یهدی السبیل ۴

آتش روی بتان در خود مزن
ور نه در آتش گذر کن چون خلیل ۵

یا بنه بر خود که مقصد گم کنی
یا منه پای اندرین ره بی‌دلیل ۶

با رسوم پیلبانان یاد گیر
یا مده هندوستان با یاد پیل ۷

یا مکش بر چهره نیل عاشقی
یا فرو بر جامهٔ تقوی به نیل ۸

حافظا گر معنیی داری بیار
ورنه دعوی نیست غیر از قال و قیل ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۸۴۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵ - به جد و جهد چو کاری نمی رود از پیش
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - روز عید است و من امروز در آن تدبیرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.