شماره ۱۵ - به جد و جهد چو کاری نمی رود از پیش

به جد و جهد چو کاری نمی رود از پیش
به کردگار رها کرده به مصالح خویش ۱

به پادشاهی عالم فرو نیارد سر
اگر ز سر قناعت خبر شود درویش ۲

بنوش باده که قسام صنع قسمت کرد
در آفرینش از انواع نوشدارو نیش ۳

ز سنگ تفرقه خواهی که منحنی نشوی
مشو بسان ترازو تو در پی کم و بیش ۴

ریا حلال شمارند و جام باده حرام
زهی طریقت و ملت زهی شریعت و کیش ۵

ریای زاهد سالوس جان من فرسود
قدح بیار و بنه مرهمی بر این دل ریش ۶

به دلربائی اگر خود سر آمدی چه عجب
که نور حسن تو بود از اساس عالم پیش ۷

دهان نیک تو دلخواه جان حافظ شد
به جان بود خطرم زین دل محال اندیش ۸